Η Προοδευτική Κίνηση Φοιτητών ιδιαίτερα μέσα στο πλαίσιο του αντικατοχικού αγώνα του λαού μας αντιπαλεύει τον εθνικισμό – σοβινισμό. Στη δική μας αντίληψη, ο εθνικισμός, δεν είναι άλλη μια όψη μέσα στη δημοκρατία, όπως πολλοί θέλουν να τον παρουσιάζουν, αλλά είναι ο κυριότερος εχθρός κάθε δημοκρατικής φωνής. Είναι ό, τι πιο σάπιο άφησε πίσω της η ιστορία, ό, τι πιο σάπιο γέννησε και γεννά η κοινωνία μας.

Ο εθνικισμός, υπήρξε στον τόπο μας ο καλύτερος συνήγορος του ιμπεριαλισμού και των σχεδίων του για το διαμελισμό του τόπου μας. Οι εθνικιστές – σοβινιστές και στις δυο κοινότητες, λειτούργησαν ως οι άψογοι εκτελεστές των σχεδίων του ΝΑΤΟ για διχοτόμηση της Κύπρου. Άνοιξαν την κερκόπορτα στον τουρκικό Αττίλα, με το φασιστικό πραξικόπημα του Ιούλη του 1974, αφήνοντας πληγές που καίνε μέχρι σήμερα το κορμί της πατρίδας μας.

Ως ιδεολόγημα, ο εθνικισμός είναι φαινόμενο συνυφασμένο με το ίδιο το αστικό οικοδόμημα. Κυρίως στη Ευρώπη αλλά και αλλού, το τελευταίο διάστημα βρίσκεται σε έξαρση και αυτό οφείλεται στην οικονομική κρίση. Η εμπειρία και τα ιστορικά γεγονότα αποδεικνύουν ότι όποτε το καπιταλιστικό σύστημα «γεννάει» οικονομικές κρίσεις, ο εθνικισμός βρίσκει πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθεί και να ενισχυθεί. Ήταν και είναι ένα σημαντικό καταφύγιο για την άρχουσα τάξη όποτε έπρεπε να εντείνει την προσπάθεια της να αποπροσανατολίσει και να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα. Ιδιαίτερα όταν αυτά επωμίζονται τις δυσβάσταχτες συνέπειες της κρίσης ή όταν αυτό εξυπηρετεί την ιμπεριαλιστική εξάπλωση. Τρανταχτό παράδειγμα είναι η οικονομική κρίση του 1929, όπου μέσα από αυτή ο εθνικισμός-σοβινισμός, έγινε αιτία για το μεγαλύτερο αιματοκύλισμα στην ιστορία της Ανθρωπότητας. Αλλά και τώρα, αν ανατρέξουμε στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών του 2009 παρατηρούμε ότι, τα ποσοστά των ακροδεξιών/εθνικιστικών κόμματων έχουν αυξηθεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Χαρακτηριστικό των εθνικιστικών κόμματων και οργανώσεων είναι ότι είναι ακραία και επιθετικά κυρίως με τις δυνάμεις τις προόδου.

Ο εθνικισμός αναμφισβήτητα αποτελεί ένα ακόμα δεκανίκι του καπιταλιστικού συστήματος, πρώτα και κυρία επειδή σπέρνει το μίσος και το ρατσισμό στους εργαζόμενους δημιουργώντας ανάμεσα τους, διακρίσεις στο χρώμα, τη φυλή, υποσκάπτοντας έτσι την ενότητα των εργαζομένων γεγονός που συντηρεί και ενισχύει την εκμετάλλευση τους. Χωρίς ενότητα οι εργαζόμενοι δεν είναι ικανοί να διεκδικήσουν καλύτερους όρους εργασίας, ούτε είναι σε θέση να αναγνωρίσουν και να αγωνιστούν εναντία στη ρίζα των προβλημάτων τους, που δεν είναι άλλη παρά το ίδιο, το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα.

Και στην Κύπρο, δυστυχώς βρισκόμαστε ξανά μπροστά σε μια νέα έξαρση του εθνικισμού-σοβινισμού. Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες της προσπάθειας εθνικιστικών κύκλων να δημιουργήσουν ένα κλίμα έντασης και διχόνοιας στο εσωτερικό μέτωπο του λαού μας. Η ακροδεξιά, μας αποδεικνύει ξανά πόσο στενά συνδεδεμένη είναι με τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του τόπου μας, αφού με πρόσχημα τη διαφωνία τους με την ομοσπονδία, επιδίδονται σε συμπεριφορές που μόνο τη σκοτεινή περίοδο του 1974 μπορούν να μας θυμίσουν. Οι ακραίοι σοβινιστές χρησιμοποιούν τα ίδια περίπου συνθήματα, που μόνο νέες καταστροφές και καινούργια δεινά μπορούν να επιφέρουν στον τόπο μας.

Δεν είναι καθόλου υπερβολικός ο ισχυρισμός ότι «το αυγό του φιδιού» έχει ήδη εκκολαφθεί στην Κύπρο. Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες μιας προσπάθειας να ξανασηκώσει κεφάλι η ακροδεξιά στην ε/κ κοινότητα. Η Χρυσή Αυγή και τα παρακλάδια της (Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο, Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης, Πρώτη Γραμμή κτλ), εντείνουν τη δράση τους μέσα στα σχολεία, στα αμφιθέατρα, στα γήπεδα κλπ. Έχοντας ως προμετωπίδα τους την απόρριψη της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως μορφής λύσης του κυπριακού, εξαπέλυσαν μια λυσσαλέα εκστρατεία ενάντια στον Πρόεδρο Χριστόφια, διανθισμένη με τραμπουκισμούς, μισαλλοδοξία, καλλιέργεια μίσους και ρατσισμού απέναντι στους Τουρκοκύπριους και βεβαιότατα, εξύμνηση του Γρίβα, ενωσιολογία και αντικομμουνισμό-αντιακελισμό. Οι εθνικιστές της ε/κ πλευράς, δε διστάζουν να προβαίνουν σε πράξεις βίας και βανδαλισμού, να φωνάζουν δημόσια εμετικά συνθήματα. Παραδείγματα της δράσης τους τα τελευταία χρόνια αποτελούν: τα συνθήματα ενάντια στον Πρόεδρο Χριστόφια, ο βανδαλισμός της οικίας του Εζεκία Παπαϊωάννου που λειτουργεί σήμερα ως Μουσείο του ΑΚΕΛ, οι βεβηλώσεις μνημείων λαϊκών αγωνιστών, οι εμπρησμοί σε οικήματα λαϊκών οργανώσεων και ο ξυλοδαρμός ξένου φοιτητή μόνο και μόνο γιατί είχε διαφορετικό χρώμα δέρματος απ’ αυτούς. Επισημαίνουμε μάλιστα ότι η κυπριακή ακροδεξιά αναπτύσσει και νέα χαρακτηριστικά, όπως ο ρατσισμός σε βάρος των μεταναστών που ζουν κι εργάζονται στην Κύπρο.

Εξίσου ανησυχητικά πρέπει να θεωρούνται τα περιστατικά επιθέσεων σε βάρος Τ/κ συμπατριωτών μας, όπως η επίθεση κουκουλοφόρων σε Τ/κ μαθητές της Αγγλικής Σχολής, οι βανδαλισμοί σε τ/κ αυτοκίνητα έξω από το οίκημα του ΑΠΟΕΛ κλπ. Ο εθνικισμός προσπαθεί να αναπτύξει δράση και στη Ε.Φ. Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, όπου εκπαιδευτές υποχρέωναν νεοσύλλεκτους να φωνάζουν σοβινιστικά συνθήματα. Ένας αξιωματικός μάλιστα είχε και το θράσος να στείλει ανώνυμη επιστολή στην εφημερίδα της Χρυσής Αυγής, για να καταγγείλει την απαγόρευση των συνθημάτων αυτών που διέταξε το υπουργείο άμυνας.

Ο σπόρος βέβαια δε φυτεύτηκε τώρα. Ο εθνικισμός στο νησί μας εκφράζετε με τη μορφή του ολετήρα της Κύπρου Γρίβα. Τόσο οι προδοτικές πράξεις του Γρίβα και των ομοϊδεατών του, όσο και οι εθνικιστικές-σοβινιστικές τους αντιλήψεις χαίρουν εκτίμησης, στα κόμματα ΔΗΣΥ και ΕΥΡΩΚΟ. Γι’ την καλλιέργεια του εθνικισμού φέρουν ευθύνες αφού επί διακυβέρνησης τους έσπερναν τον εθνικισμό στη νεολαία και τώρα ξεφυτρώνουν στο νησί φασιστικές οργανώσεις. Και αν βέβαια ο Συναγερμός διατείνεται ότι δεν έχει σχέση με τις οργανώσεις αυτές η στάση του στο Κυπριακό όπως για παράδειγμα η έμμονη του ΔΗΣΥ, για ανέγερση μνημείου του Γρίβα στην Λεμεσό απέναντι από το μνημείο των Αντιστασιακών, τα αποκαλυπτήρια ανδριάντα πραξικοπηματία από το πρόεδρο του Συναγερμού, παραμονές του πραξικοπήματος, αλλά και εθνικιστική ρητορεία των μελών του ιδιαίτερα κατά του Προέδρου Χριστόφια, βοηθούν στην καλλιέργεια αυτού του κλίματος. Οι ίδιοι με τη στάση τους μας θυμίζουν, ξανά και ξανά, ότι ο ΔΗΣΥ είναι ο γνήσιος εκφραστής του εθνικισμού στην Κύπρο. Η στάση τους σήμερα αποτελεί πληγή στο σώμα της Δημοκρατίας. Φυσικά έδαφος στις εθνικιστικές αντιλήψεις προσφέρει πολλές φορές και στάση στελεχών του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος που υποσκάπτουν και μηδενίζουν με την κριτική τους, τους χειρισμούς του Πρόεδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Κυπριακό. Επίσης κανάλια κι εφημερίδες, ανέχονται ή παρουσιάζονται ως απολογητές των νεοφασιστικών οργανώσεων αυτών, ωθώντας τους σε πιο ακραίες και αντιδραστικές πρακτικές.

Στο φοιτητικό κίνημα, οι δυνάμεις του ΕΦΑΕΦΠ σε συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή, προέβησαν  σε σειρά επιθέσεων ενάντια στην Προοδευτική Κ.Φ., ιδιαίτερα μάλιστα στην Αθήνα. Οι παρατάξεις Πρωτοπορία και ΕΦΑΕΦΠ, παρά τις επιφανειακές τους κόντρες, αποτελούν όψεις του ίδιου νομίσματος. Ούτε οι μεν ούτε οι δε έπαψαν να «μπολιάζουν» τις νέες γενιές με το δηλητήριο του εθνικισμού-σοβινισμού. Όμως όλοι αυτοί που καπηλεύονται την πατρίδα, την Ελλάδα και το έθνος, δεν είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνονται ότι όλα αυτά στην τελική ζημιώνουν και την πατρίδα μας και την ε/κ κοινότητα. Αυτές οι συμπεριφορές είναι τα «επιχειρήματα» της Άγκυρας για να διαλαλεί διεθνώς ότι οι Ε/κ δε θέλουν να ζήσουν ειρηνικά με τους Τ/κ, ότι η συμβίωση των δύο κοινοτήτων είναι αδύνατη και άρα το νησί θα πρέπει να διχοτομηθεί και να μονιμοποιηθεί η παρουσία του τουρκικού στρατού για να …διαφυλάσσει την ειρήνη.  Οι «πατριωτικές» κορώνες του, αποτελούν όπλο στα χέρια όσων θέλουν τη διχοτόμηση του νησιού και την αποενοχοποίηση της κατοχικής Τουρκίας. Ο πολιτικός τους λόγος περιορίζεται στο εθνικιστικό μίσος, ιδιαίτερα προς τους Τ/κ, το γριβισμό, την απόρριψη της ομοσπονδίας. Το στοιχειό του εθνικισμού-σοβινισμού είναι αυτό που οδηγεί αυτές τις παρατάξεις στη βία κα σε επιθέσεις εναντία στην Προοδευτική. Όσο ο Δημήτρης Χριστόφιας θα αγωνίζεται και θα δίνει μάχες για εξεύρεση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης, που θα επανενώσει το νησί, τόσο αυτοί θα αποθρασύνονται και θα γίνονται ακόμα πιο έντονοι, ακόμα πιο αισχροί.

Η Προοδευτική, δηλώνει περίτρανα πως θα βρίσκεται απέναντι τους, χωρίς καμία ανοχή στις φασιστικές νοοτροπίες και ως η μόνη συνεπής δύναμη, που χωρίς ταλαντεύσεις αντιπαλεύει τον εθνικισμό από τη ίδρυσή της, τόσο στο φοιτητικό κίνημα, όσο και ευρύτερα στη νεολαία. Ο εθνικισμός θα απομονωθεί και θα σβήσει από το όμορφο πρόσωπο της πατρίδας μας για πάντα. Αυτή θα είναι μοίρα του. Η  ειρήνη και η αδελφοσύνη είναι το χρέος κάθε δημοκρατικού ανθρώπου,  και αυτό είναι το χρέος κάθε Προοδευτικάριου. Εμείς θέλουμε να ξημερώσει η μέρα που τα ιδεολογήματα που οδήγησαν στο δίδυμο έγκλημα του 1974, θα σαπίζουν στα μπουντρούμια της ιστορίας. Εμείς θέλουμε απελευθέρωση κι επανένωση της πατρίδας μας κι αδελφοσύνη Ε/κ και Τ/κ. Εμείς θέλουμε αυτοί που ποτίζουν με το δηλητήριο του εθνικισμού το λαό μας, να πάρουν απ’ αυτόν απάντηση με ενότητα κι αγώνα!